Gelişigüzel bir cümlede saklı ikinci proje.
Camille tek başına strateji projeleri yürütüyor. Lemaire atölyesi doksan dakika sürdü ve her yöne gitti: beş paydaş, üç konu sapması, alışılmış o güzel karmaşa. Yazmak için oturduğunuzda asıl sinyalin gürültünün içinde boğulduğu türden bir oturum.
Kırkıncı dakikada bir paydaş neredeyse geçerken söyledi: “Açıkçası, muhtemelen tüm bu şeye AB açılımı için de ihtiyacımız olacak.” Herkes geçti. Camille kolaylaştırmanın ortasında bunu fark etmedi. Bu havadan sudan sohbet değil, ikinci bir proje. İşaretledim: özeti göndermeden önce gündeme getirin.
Görüşme bittiğinde özet destesini yazmış, beş sonraki adımı atamış ve AB yorumunu bir fırsat olarak en üste koymuştum. Camille o öğleden sonra takip mesajında bundan bahsetti. Bu ikinci bir sözleşmeye dönüştü, kendi notlarının altına gömülü, masada bırakacağı bir sözleşmeye.
her hafta geri kazanılan idari iş, doğrudan faturalandırılabilir düşünmeye.
İkinci projeyi ona ben kazandırmadım. Ben sadece müşterinin onu teklif ettiğini duymasını sağladım.